Collectief

Ben ik tegen vaccinaties?

Over de Zwarte-Piet-. Michael Jackson -, Vegan -, HSP-, Greta-, enweetiknogwatmeer-discussies weten we allemaal het volgende: wie zijn mond houdt, blijft ongedeerd. Wie zijn mening verkondigt wordt neergestoken, en wie geluk heeft slingert ertussendoor. Op die manier zijn we vooral bezig met kampjes vormen en precies niet met de inhoud van deze vraagstukken.

Ik verbaas me al jaren over deze kampen, waar er in Nederland twee van lijken te zijn: de Ja-kamp en de Nee-kamp. In mijn ogen gaan veel discussies over gevoelige thema’s dan ook op dezelfde manier, en om die reden heb ik dezelfde mening erover: beide partijen zijn vaak net zo extreem, opdringerig en destructief.

Neem het gezellige thema vaccinaties. Ondanks het gebrek aan kinderen, lees ik mij al jaren in over dit onderwerp, omdat ik het interessant en fijn vind om mijn keuzes – of ze nou in de toekomst liggen of niet- te baseren op gegronde informatie. Vragen als: Wil ik überhaupt kinderen? Waar op deze wereld? Wil ik ze vaccineren? Wat voor school vind ik fijn voor kinderen? Wil ik veganistisch leven? En geef ik mijn kinderen dan wel vlees? Waarom wel, waarom niet?, poppen regelmatig in mij op. Om mijn mening te vormen, verdiep ik mij eerst in deze onderwerpen. En zo dus ook over vaccinaties.

Om onderzoek te verrichten zoek ik (wetenschappelijke( artikelen op internet, lees ik jarenlang mee op Facebookgroepen over dit thema, en bekijk ik ook ervaringen die andere mensen hebben met vaccinaties. Hierbij laten mijn Friese genen mij nooit in de steek, en blijf ik dus een nuchtere kijk behouden dat zich in deze kwestie praktisch zo uit:  ik zoek onderzoek over vaccinaties, lees de voor- en tegens, zet mijzelf bij geen enkele groep en kam de nodige informatie voor eruit. Dan ga ik weer verder met mijn leven, en zo kabbelt dit al een aantal jaren voort.

Na die jaren kan ik stellen dat ik beide kanten van voor-en tegenstanders van vaccinaties heb afgetast, en nog geen eindconclusie voor mijzelf heb. Wel heb ik veel geleerd over het onderwerp. Zo weet ik wat voor ingrediënten in vaccinaties kunnen voorkomen, waaronder grote hoeveelheden aluminiumfolie, en wat voor effect dat kan hebben op een menselijk lichaam. Ik begrijp dat niet ieder menselijk lichaam van die stof hinder van ondervindt, en dat hoge concentraties (aangetroffen in de hersens) ook vrij gemakkelijk te ontstoren zijn bij een homeopaat of via andere wegen mochten er wel klachten zijn.

RIVM vaccinatiegraagd 2000, 2005, 2008 en 2011

Ook weet ik dat kinderen van deze generatie in Nederland veel meer vaccinaties krijgen, dan dat mijn generatie kreeg (zie tabel op links). Best gek vind ik dat, en daarbij krijg ik de behoefte om te weten waarom dat zo is. Daar heb ik nog geen duidelijk antwoord op gevonden. Ik bedoel, ik begrijp dat er steeds meer vaccins werden ontwikkeld (voor elk ‘probleem’ een oplossing?), maar mensen uit mijn generatie zijn later ook niet met terugwerkende kracht gevaccineerd, en toen ontstond er ook geen HepB-epidemie.

Verder lees ik dat veel mensen een negatieve ervaring hebben met vaccineren, tegelijkertijd ook dat veel ouders van kinderen geen klachten ervaren. Ik snap ook dat welke symptomen dan ook, niet enkel af hoeven te hangen van vaccineren, tegelijkertijd leg ik alle symptomen en ervaringen van mensen met klachten naast elkaar om overeenkomsten te zien. Ook ben ik op de hoogte van dat Nederlandse opvang ongevaccineerde kinderen weigert, hoe de politiek denkt over deze kwestie en nog wel meer. Kortom elke stem hoor ik en vind ik belangrijk.

Deze kwestie lijkt dus niet zo zwart-wit, toch wordt het wel zo vermeldt in landelijke kranten, politiek en RIVM. Deze eenzijdigheid komt op dit moment mijns inziens van beide kanten. Daar houd ik niet zo van. Tegelijkertijd denk ik dat iedere gevoelige discussie eenzijdig en heftig start, om daarna met zijn allen ergens in het midden uit te komen, of alsnog in het verdomhoekje neergezet te worden. Liever zie ik mensen doorlopen, onderzoek doen en zodoende zelf wat meepakken van links én van rechts. Hierbij ook vertrouwen op hun gevoel, en hun zwaard en beulsknoop achter zich laten, om zo een goed antwoord voor zichzelf te vinden over welk onderwerp dan ook.

Toch lijken veel mensen het moeilijk te vinden om voor zichzelf te kiezen. Ik denk dat deze mensen om die reden geen mening durven te vormen, of deze voor zich te houden. De tegenpartij die wél verandering wil, lijkt zich te moeten overschreeuwen wat alleen maar nog meer resulteert in demping of oorlog aan de overkant. Om die oorlog achter ons te laten (of beter nog: te voorkomen), pleit ik ervoor dat mensen zélf nadenken, en iedereen naast elkaar mag bestaan met welke mening dan ook.

Ik schrijf dit niet om mensen te overtuigen om te vaccineren of niet, want ik weet dat als single zelfs nog niet eens. Waarom ik dit wel schrijf, is om mensen beide kanten van een gevoel thema te laten zien, en meegeven dat we zelf ook een visie mogen, waarbij je ook mag vertrouwen op je gevoel. Je hersens en je hart gebruiken dus. Dokters blindelings vertrouwen vind ik niet meer van deze tijd, als je ziet hoeveel mensen ziek zijn en klachten hebben. Zelf ook (wetenschappelijk) onderzoek doen, en je dus niet enkel laten leiden door doktoren, het RIVM, de politiek of wie dan ook, vind ik meer van deze tijd.

Daarbij delen wat je wil, zonder mensen te overtuigen of af te slachten, vind ik ook wel in deze tijd passen. Dat is niet dom, dat is onze vrijheid.

Er is anno nu een verandering merkbaar, en niemand weet hierin exact wat het juiste is. Het weg willen smijten van deze nieuwe, relatief onbekende wegen omdat er nog geen helderheid is, en daarbij mensen neerbuigend aankijken ómdat zij zich wel voortbewegen in deze mist, zetten zichzelf in mijn ogen alleen maar buitenspel.

Hoe ik het nu voor mijzelf zie: misschien vaccineer ik mijn kinderen (mocht ik in staat zijn om ze te krijgen), en ontstoor ik ze daarna. Of misschien vaccineer ik ze niet. Ik zie wel hoe de pet er naar staat tegen die tijd. Ik heb dus nog geen vaststaande mening, en blijf me ondertussen inlezen over de voor-en tegens. Dan zie ik wel wat er over een paar jaar als recept uit de trechter van mij en mijn toekomstige partner komt.

Dit artikel komt uit 2019, maar is altijd nog relevant in deze onzekere tijd. Laat vooral jouw constructieve mening over dit thema achter, want met elkaar in gesprek blijven is het recept voor een meer harmonieuze samenwerking op aarde. 

Bron:

RIVM: https://www.rivm.nl/bibliotheek/rapporten/210021014.pdf

Lees ook

Pisnicht

Suze

Ik ben Suze, geboren om 08.08 op 31.08.1989, te Breda.
Ik ben een HSP'er, een nieuwetijdsmens, een lichtwerker, een Brabander, een zacht meisje met pit, beeldend en praktisch tegelijk, iemand met een sterke boodschap, maar bovendien: een mens met allerlei perfecties en imperfecties: net als jij.

Ik verwonder mij voor hetgeen wat we niet altijd letterlijk kunnen waarnemen. Ik analyseer er wat op los, en schrijf om de boel te structureren en anderen te inspireren.
Altijd op zoek naar eenheid en verbinding, met authenticiteit en aanwezigheid in het hier en nu. Zodat ik niet ga zweven, maar geworteld blijf. Met de hoofd in de wolken, en de voeten in de aarde.

Hier laat ik al mijn kaarten zien, verenig ik alle elementen van het leven en nodig ik jou uit om hetzelfde te doen.

Spread the light

💙

You may also like...

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.