Brieven

Een brief aan mijn jongere zelf

Lieve Suze,

31 jaar geleden kwam je hier op de wereld. Na drie persweeën kwam je eruit. Drie weken te vroeg. Volgens mij had je toen al haast. Netjes stipt om 08.08.

Je bent nu ongeveer 7. Je bent een heel lief en grappig kind. Een beetje ondeugend en soms brutaal ook. Je doet het heel goed op school en bent heel nieuwsgierig. Je wil álles weten, over wat je interesseert dan. Rekenen vind je niet zo leuk. Taal en lezen des te meer. Je hebt een grote fantasie en reist in je koppie de hele wereld rond. Je dagdroomt vaker dan dat je hier bent. Toch loop je goed mee in de pas, wat dat ook mag betekenen.

Je doet het goed. Maar ik ben nog trotser dat je zo lief bent voor andere kinderen. Niet voor iedereen trouwens, want jij vindt dat lang niet iedereen dat verdient. Daarom kan je soms best wel een gemene opmerking maken. En soms zeg je zelfs dingen die je niet zo heb bedoeld, op momenten waarin je niet weet wat je moet doen, of wanneer je je overweldigt voelt. Hier schaam je je heel erg voor, en je denkt er op latere leeftijd soms nog heel diep over na. Gelukkig doet je dit maar weinig, zeg je altijd sorry en snap je fouten al vroeg, ook wanneer ze uit een goed hart komen. Later leer je dit allemaal op een andere manier te uiten, en je tegen prikkels te beschermen.

Thuis voel je je fijn, ondanks dat je het verdriet van je vader vaak voelt. Je moeder is warm en je broer is ook best lief voor je. Fijn, want dit wordt iets anders als je broer en jij gaan puberen ;).

11

Je bent nu ongeveer 11. Over het algemeen ben je geliefd, gezellig en verbindend, en kun je het vrijwel met de hele klas goed vinden en zij met jou. Je hebt lieve vriendinnetjes en ik zie jou vaak achterin giechelen met jongens die grapjes maken. Dat vindt je hilarisch en je rolt dan bijna van je stoel.

Je komt op voor kinderen die gepest worden, want dat gebeurt al op jouw leeftijd. Jij ziet dat en vindt dat vreselijk onrechtvaardig. Je begrijpt dat niet en bent niet beroerd om de pesters te vertellen dat ze hiermee moeten stoppen. Ook steek je deze kinderen een hart onder de riem, en praat je zelfs met ouders van een gepest kind hierover op een kinderpartijtje. Dat waardeer ik aan jou. Je voelt goed aan wie er bescherming of aandacht nodig heeft, en dat iedereen er bij hoort. En je vertelt dat ook aan wie het volgens jou moet horen.

Ook jouw eigen emoties willen gevoeld worden door jou, en dat vind je vaak lastig omdat je alles zo intens voelt. Je kan ze (nog) niet in een context plaatsen. Daarom stop je deze liever weg en droom je weg in mooie boeken, of je gaat op bezoek bij je oma’s. En nog iets liever ben je met dieren, die jou goed begrijpen. Dat doen ze vaak beter dan grote mensen, vind jij. Dieren voelen jouw emoties haarfijn aan, en idem dito. Je eigen gevoelens komen ook meer omhoog als je met ze bent, en op deze manier vind je troost en aandacht die je thuis vaak mist.

Lieve Suze, ik ben heel trots op je hoe je ondanks diepgeworteld verdriet (niet alleen afkomstig uit dit leven) en het niet altijd begrepen worden, toch je draai vindt op de basisschool. Later zal je met een grote glimlach en tevredenheid terugkijken op deze tijd.

12 – 13

Als 12jarige puber die je nu bent, ofwel een vroege leerling, ga je naar de middelbare school om havo/vwo te doen. Dit voelt als een enorme val in het diepe. En eerlijk? Het hele eerste jaar gaat zo voor je voelen. Je wordt letterlijk in het diepe gegooid door mij, omdat je dat aankunt. Later leer je waarom.

Ondanks dat je fijne vriendschappen maakt, je eerste vriendje krijgt die in het derde jaar zit (had je weer haast?), voel je je toch totaal niet fijn. Deze school is het niet voor jou. Je mist de gekaderde structuur van de basisschool, je bekende klas en het weten waar je aan toe bent. Je voelt je een zwart schaap.

Ondanks dat je je soms enorm inzet, gaat je rapport dat helaas niet belonen. Voor je het weet is het jaar om, en moet je naar een andere school waar je mavo gaat doen. Niet getreurd, want je gaat deze school veel leuker vinden. Je weet het nog niet, maar je zult fijne mensen ontmoeten, je eerste vriendengroep krijgen en op je plek zitten.

Deze tijd heb je toch maar mooi alleen gedaan, en ‘overleefd’. Later zul je zien dat je enorm veel aankunt, onder andere door deze situatie. Je wordt veel avontuurlijker, gaat inzien dat te abstract niet werkt voor je, maar die strakke kaders en structuur van de basisschool ook niet per se nodig zijn. Een balans en je eigen richting weten werkt voor jou, al ben je stiekem op mijn leeftijd nog altijd bezig daar een mooie weg in te blijven vinden ;). Succes op school nummer twee, you can do it.

14

Nu ben je ongeveer 14. Je zit al een tijd op je nieuwe school, en je gedraagt je als een ontzettende klier. Maar niet voor de leerlingen. Je hebt zoals ik al voorspelde ;), helemaal je draai gevonden qua mensen. Mensen die net als jij vanuit hun gevoel leven, en af en toe flink buiten de lijntjes kleuren. Ook kom je in aanraking met allerlei culturen en raakt hier ontzettend geïnteresseerd in. Zoveel verschillende soorten mensen met hun eigen verhalen, en gewoontes. Jij vindt het prachtig en maakt mooie vriendschappen. Deze school is veel progressiever dan die conservatieve kakschool waar je je eerste jaar doorbracht, dus je ziet: het komt allemaal goed, en het wordt alleen nog maar mooier lieverd.

Je leraren zijn íets minder enthousiast over je, en jij over hen. Je bent vaker geschorst dan niet, en je wordt iedere week wel een paar keer eruit gezet. Je school vond zelfs dat je daar niet hoorde qua niveau, en een iq-test wees dat toentertijd ook uit. De school denkt daarom dat dit de reden is van je gedrag.

Ik weet wel beter. Net als jij. Je zette je af, omdat thuis niet als thuis voelde. Ook omdat je aan het puberen was, en omdat leraren streng gezag wilde uitoefenen op jou, en sommigen verdienen dit helemaal niet volgens jou. Dit werkt niet voor jou, want je vindt dat iedereen gelijk is en hiërarchie onzin. Groot gelijk ;). Toch kon je dit wel anders aangeven dan leraren belachelijk maken, met deuren slaan en volledig je eigen regels maken, en dat ga je later allemaal inzien en anders doen (op een respectvolle doch authentieke manier).

16

Op dit moment ben je 16 jaar oud. Je hebt het op zijn zachtst gezegd niet gemakkelijk thuis.

Je broer is uit huis, waar je hem op dat moment ook liever hebt. Je vader heeft zijn trauma’s en kan er niet voor je zijn zoals je wil, en dat doet jou erg pijn. Dat verdriet uit jij – en je vader ook – grotendeels in de vorm van boosheid en driftbuien, die jouw moeder hopeloos probeert te sussen. Het is als olie op vuur. Je moeder is veel te streng, ook al komt het uit een goed hart – dat geef ik toe. Het werkt destructief, omdat je diep van binnen enorm gevoelig bent, al het leed van het hele gezin draagt en je je in de kern niet goed genoeg voelt (mooi kadootje dat ieder meisje bij haar bevalling krijgt). Je vader kan niet tegen geluiden, en alhoewel je dat belachelijk dom vind en niet begrijpt, zal je dat later wel snappen. Het voelt oneerlijk, en daar ben ik het met je eens. Je ouders begrijpen en zien jou niet op de manier waarop je begrepen en gezien wil worden. Je wordt ook niet gehoord. Dit brengt diepe wonden bij je aan.

De sfeer is thuis niet fijn dus, en dat spiegelt het hele gezin naar elkaar. Later leer ik je hierover dat je ouders en broer ook ergens vandaan komen, en persoonlijke trauma’s hebben, en dat ze daarom niet anders konden dan dat gewenst was.

In deze tijd voel je diepe emoties, en ook verbinding met je fijne vriendinnen en je dieren. Het is dubbel voor je. Enerzijds heb je een leuk leven met je vriendinnen en hobby’s, anderzijds ben je aan het uitzoeken wie je bent en je aan het afzetten. Op deze leeftijd leer jij je eigen mening en authenticiteit te ontwikkelen, en beginnen je gevoelens meer aan de oppervlakte te komen. Ook ga je voor het eerst uit, en dat vind je geweldig.

Nadat je afgestudeerd bent op deze school, zul je naar het Luzac gaan. Dat is een kleine privé-school met intensievere ondersteuningsmogelijkheden. Op deze middelbare school zul je een kleinere klas, goede begeleiding en een meer prikkelarme omgeving krijgen.

Jij komt zelf met dit idee om naar deze school te gaan, omdat een reguliere school qua kaders en begeleiding niet helemaal bij jouw karakter past. En ook hier ben ik zo trots op je. Net als hoe jij vroeger voelde dat gepeste kinderen aandacht en bescherming nodig hebben, voel je nu goed aan wat JIJ nodig hebt. En dit geef je duidelijk aan. Je wordt gehoord door je ouders, en omdat je leraren en je ouders denken dat er ‘meer in jou zit’, mag je naar deze school. Hoera!

Dit wordt een leuke rit Suze ;).

17

Op dit moment ben je 17. Je zit net op het Luzac. Binnen een dag vond je je draai. Deze school past helemaal bij jou. Je maakt nieuwe, bijzondere en diepgaande vriendschappen, en hebt in het algemeen lieve, betrokken leraren die jou bij de wortels aan weten te pakken. Deze keer op een constructieve manier, in plaats van destructieve-ouderwetse-millitaire-onzin-manieren, zoals bij school 1. Je voelt je gezien, en gewaardeerd voor wie je bent.

Ondanks dat je soms uit de bocht vliegt, – en bijna van school wordt getrapt omdat je een leraar hebt uitgescholden op schoolkamp -, mag je toch blijven ‘omdat ze zien dat er meer in jou zit’. Fijn! Want op deze school voel jij je thuis, begrepen en meer verbonden dan ooit. Je bent dankbaar dat je mag blijven. Vanuit jezelf biedt je je welgemeende excuus aan, en in het tweede jaar gedraag je je dan ook als een lief poesje die heel af en toe nog haar klauwen uithaalt.

Op deze school krijgen je emoties meer ruimte dan thuis. Daarom ben je stiekem liever op school, of bij vrienden, dan thuis. Als je al thuis bent, ren je naar je zolder om je af te zonderen met muziek, msn en forums.

Na twee jaar heb je je diploma gehaald, waar ik weer supertrots op ben. Je bent helemaal klaar om het huis uit te gaan. Jij blij, ouders blij.

Je was hier nog net achttien trouwens. Je 19de verjaardag vier je in je nieuwe stad: Amsterdam. Je bent er klaar voor, en gaat een enorm avontuur tegemoet. Ook in deze rit ga ik natuurlijk weer met je mee.

19 – 26

In 7 jaar studeer je af als journalist. In deze jaren heb je veel ups and downs gehad. Steeds meer emoties zijn naar boven komen drijven, wat eigenlijk te veel voor je voelt in die tijd. Want naast je studie kreeg je een uitgebreide vriendenkring, was je elke week wel op een feestje, nam je meer alcohol en drugs tot je dan goed was (dit doe je om jezelf te verdoven). In een notendop: je maakt de meest zonnige én donkere tijden mee.

In deze tijd in Amsterdam ben je naar buiten gekeerd. Je bent wel in verbinding, maar meer met anderen dan met jezelf. Dat is wel oprecht, want je houdt van mensen, energie en hun verhalen. Maar beetje bij beetje wordt je van jezelf verwijderd, omdat het teveel is voor je. Amsterdam, feestjes, vrienden en school staan in je top vier, en jij zet je innerlijke zelf (ik dus) ergens onderaan.

In deze tijd kan ik je niet behoeden voor een depressie lieverd. Je zult toch echt naar mij moeten luisteren, en begrijpen dat alcohol en drugs je gevoelens nog meer versterken op een manier die niet fijn voelt. Zo moet je dubbel alles voelen. En daar wil ik je voor behoeden.

In deze tijd leer ik je dat emoties ruimte willen van jou. Dat ze gevoeld willen en gewaardeerd willen worden. Ik weet dat dit verschrikkelijk naar en eenzaam voelt, want ondanks dat je af en toe met anderen erover probeert te hebben met vrienden, merk je dat zij wat existentiele levensvragen betreft (en oud zeer),  heel anders in het leven staan dan jij. En eigenlijk heb jij ook gewoon geen tijd en zin – want waar moet je beginnen? -, en dat snap ik wel.

Het is op dit moment teveel voor je. In het nu maak je ook genoeg dingen mee die je amper verwerken kunt, dus houd je het oude on holt. Toch voel je ergens haarfijn aan dat je verbinding wil, en ga je uit een eigen verlangen voor het eerst naar een paragnost en een kambo-sessie doen. Dit voelt enorm goed en helend en deze kikker zal blijven terugkomen in je hele leven.

Weet dat het goed komt. In deze donkere tijden zul je jouw krachten ontdekken, en leren om naar jezelf te luisteren.

Weet ook dat ik enorm trots ben op hoe je dit gebolwerkt hebt. Hoe je, ondanks vertraging, je studie met vlag en wimpel gehaald heb. En er nooit aan hebt gedacht om op te geven, omdat je de studie oprecht leuk vond en wist dat dit bij jou past. En dat is het belangrijkste. Al met al, heb je er een knotsgek feestje van gemaakt. Met een grote kater dat dan weer wel, maar hey zijn dat stiekem niet de beste feestjes ;)?

Pop balloons birthday GIF on GIFER - by Ni

26

Je bent 26 en hebt vier jaar verkering, wat nog twee jaar zal duren. In het begin dacht je dat dit je Grote Liefde is, maar je bent er nu ook al achter dit niet de vader voor je kinderen is. Toch houd je het nog een tijd vol, omdat je weet dat niks voor altijd is en er ook fijne momenten zijn. Ergens voelt het zelfs wel veilig, omdat je het gewend bent uit je thuissituatie van vroeger om niet gehoord, gezien en gewaardeerd te worden, op de manier die je verdiend en bent. Maar niets is minder waar. Gelukkig ga je dit inzien en zal het tij keren.

Deze jongen is een grote leermeester (vooral over wat je donkere kanten en wat je niet wil), en absoluut niet diegene waar je oud mee wordt. Hier kom je snel achter, toch blijf je het proberen. Ik waardeer je inzet, maar je doet jezelf hier enorm tekort mee. Ik wil je hier zo graag bij helpen, maar je hoort me niet. Je verdrinkt in verdriet. Weet dat we in deze moeilijke tijden altijd bij je zijn.

Je blijft te lang hangen, omdat je niet weet hoe je eruit komt en weinig échte verbinding meer hebt met jezelf. Je bent meer bezig met de ander, en om alles bij elkaar te houden en recht te trekken. Je doet je uiterste best, maar je drijft meer en meer van jezelf weg. Je geeft jezelf weg, en de ander maakt er misbruik van. Jullie zijn beiden slachtoffer van jezelf. Jaren later kom je met veel wonden, kleerscheuren en littekens uit deze situatie.

In deze jaren heb je meer compassie gekweekt voor jezelf, en anderen die het volgens jou verdienen en wie overduidelijk niet. Je leert op te staan uit het donker en op te komen voor wie je bent. Je leert op te komen voor jezelf en dat niet iedereen je vriend is en de beste bedoelingen met je heeft. Ook hier voel je weer haarfijn de situatie aan, en hoe die zou moeten zijn. Jij verdient beter, en dat weet je diep van binnen ook.

Uiteindelijk vind je op je 28ste de kracht om te gaan. Wat mij betreft had dit eerder gemogen, maar ik snap dat je niet anders kon. Er waren nog wat lessen voor jou, en met je laatste beetje kracht en energie ben je eruit gekropen. Je vloog uit, ondanks de pijn en zwaarte. Je weet wat je nooit meer wil, en komt langzaam weer in verbinding met jezelf. Dit gaat nog wel een tijd duren, maar je hebt de koers bepaald. Wat ben ik hier trots op jou, lieve lieve Suze. Vertrouw op jezelf.

28

Rond je 28ste vlieg je naar Bali. Als een gewond vogeltje kom je aan, en je bent meer dood dan levend. Op een gegeven moment heb je zelfs de ene nachtmerrie na de ander waarin je doodgaat, en soms denk je zelfs dat je dood bent als je wakker wordt ‘s nachts. Je begint er bijna plezier in te krijgen, en hebt al gauw door dat dit lagen zijn die afgebrand worden.

Het eerste jaar op Bali ga je door diepe dalen en hoge pieken. Hier zitten prachtige lessen in, maar je bent er klaar mee. Je wil uit die rollercoaster, meer balans en een rustig vaarwater. Om meer te voelen, te zien en te begrijpen. Het verleden te verwerken en zodoende los te laten, en je te richten op het nu en de toekomst. Meer te leven en te Zijn. Wat niet meer past verdwijnt vanzelf, wat bij jouw echte ik past zal in je leven zijn.

Begin tweede jaar laat je de teugels iets meer vieren, en begint meer vertrouwen te krijgen op het leven. Dit is absoluut nog geen makkelijk pad, maar je gaat, en met steeds minder twijfel omdat je met elke stap en les ziet dat je alles aankan en het altijd goed of beter wordt. Je leert hier dat het donker er nou eenmaal is, en je er door heen zal moeten om in verbinding te blijven met jezelf. Doe je dit niet, dan wordt het van kwaad tot erger en ben je veel meer onveilig zoals je ervoer in je vorige relatie.

Je vindt je innerlijke kracht om als een fenix uit as te herrijzen.

Wauw wat ben ik hier trots op jou. Niemand die jou de weg wijst of je koers bepaalt behalve jij zelf. En je begint het nog leuk te vinden ook. Na een tijd heb je zelfs geen zin meer om te streven en te vechten en ook dat ga je loslaten. Je gaat steeds meer spelen, in verbinding zijn en relativeren. Door die verbinding sta je open voor andere mooie zielen die ook zo in het leven staan. Jullie halen vreugde en lessen bij elkaar, en je geniet van hoe makkelijk dit flowt. Dit is een spiegel van jou, Suze!

30

Je hebt superveel zin om de dertig aan te tikken, en het blijkt een geworteld gevoel. Het donkere uit je verleden glijdt meer en meer als een zware jas van je af. Ook zie je echt de mooie lichte kant van dit verleden, want je bent ontzettend dankbaar voor al die mooie jaren in Amsterdam. Zo heb je een mooie studie gedaan, woonde je in een ontzettend fijn huis, had je hele leuke vrienden, waarvan je ze nog steeds ze in je hart hebt (en sommigen ook nog steeds als vriend hebt op mijn leeftijd). Je hebt veel gereisd en gefeest, en bent enorm dankbaar voor deze ervaringen en zelfs de donkere tijden van toen. Je weet nu wat je niet en wél wil. En ik ben niet beroerd om je aan deze warme tijden te herinneren :)).

Maar je bent ergens ook heel blij dat je 30 bent. En je staat nu met beide benen in het nu, in plaats van één been in het verleden en één in het nu. Well done, Suze!

Neen, je bent nog niet door al je trauma’s heen. Dit jaar zal je nog door wat donkere plekken heen moeten en veel tranen laten, dus houd dat in je achterhoofd. Gelukkig heb je steeds meer tools om sneller uit deze donkere tijden te komen, je lessen te leren en los te laten. Ook voel je steeds meer het vertrouwen dat er daadwerkelijk ook altijd licht is (en jij dit bent).

Je leer anderen die jou zo pijn gedaan hebben te vergeven. Je ziet ook je eigen fouten, en vergeeft ook jezelf. Je ziet ook in dat je er helemaal niet voor jezelf was zoals je verdient. Je haalt je innerlijk kind uit de regen, omhelst haar en huilt tranen met tuiten. Je troost haar, kleedt haar om met nieuwe, droge kleren, en belooft haar nóóit meer te verlaten en haar alsnog te geven wat ze gemist heeft.

Op dit moment maak je schoon schip. Je heelt trauma’s. En de relatie met je ouders en broer wordt velen malen beter. Je geneest bijzonder goed en snel, ook dankzij de energie van Bali. Ik ben zo trots op jou!!! Je weet heel goed dat ondanks wat je hebt meegemaakt hebt, de verantwoordelijkheid altijd bij jou ligt. Dat de zon er altijd is, en licht en donker naast elkaar bestaan. Ook kun je makkelijk licht maken van donkere plekken, en het licht wordt nooit donker. Dit leert niemand jou, het is een diep weten waar je naar handelt :). Dikke knuffel.

31

Gisteren werd je 31. Ik gaf je paardrijden kado, omdat je al tien jaar in mijn oren fluisterde dat je dat zo graag weer wilde doen. Dus dat heb ik gedaan, met jou.

Ik hoop dat je het net zo leuk had als ik, maar dat weet ik wel zeker. Want die glimlach die jij de hele dag op je gezicht had, was van ons samen afkomstig. Ik ben blij dat je zo genoot.

Ik hou van je, en kan niet wachten om nieuwe avonturen tegemoet te gaan. Weet dat ik áltijd bij je ben, en ik beloof je dat de toekomst oh zo mooi, zonnig en goud is.

In alle liefde en licht,

Suze

Lees ook

Vergeef jezelf
Gedicht innerlijk kind
Laten we jong blijven, en genieten van het leven als kinderen

 

 

 

 

Suze

Ik ben Suze, geboren om 08.08 op 31.08.1989, te Breda.
Ik ben een HSP'er, een nieuwetijdsmens, een lichtwerker, een Brabander, een zacht meisje met pit, beeldend en praktisch tegelijk, iemand met een sterke boodschap, maar bovendien: een mens met allerlei perfecties en imperfecties: net als jij.

Ik verwonder mij voor hetgeen wat we niet altijd letterlijk kunnen waarnemen. Ik analyseer er wat op los, en schrijf om de boel te structureren en anderen te inspireren.
Altijd op zoek naar eenheid en verbinding, met authenticiteit en aanwezigheid in het hier en nu. Zodat ik niet ga zweven, maar geworteld blijf. Met de hoofd in de wolken, en de voeten in de aarde.

Hier laat ik al mijn kaarten zien, verenig ik alle elementen van het leven en nodig ik jou uit om hetzelfde te doen.

Spread the light

💙

You may also like...

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.