Hoe vergeef je jezelf
Collectief De nieuwe tijd Spiritueel

Vergeef jezelf en anderen

‘Erdoorheen is de enige weg naar bevrijding.’

Vergeven is een heel belangrijk aspect om fundamentele vrijheid te ervaren. Op welk gebied je niet vergeeft, houd je nog steeds krampachtig vast waardoor je niet in overvloed kunt leven. Het lijkt misschien dat we vooral anderen mogen vergeven in het leven, maar om negatieve overtuigen los te laten en echte rust te kunnen ervaren is het vooral belangrijk om dit ook bij jezelf te doen. Zelfs in situaties waarin jij ‘het slachtoffer’ bent, waar je mocht leren om voor jezelf op te komen of wat dan ook, heeft onze geest de neiging om onszelf voor alles te beschuldigen. Jezelf vergeven zal dit lijden stoppen.

Ons ware zelf verkeert in een staat van liefde en die liefde is altijd vergevingsgezind. Maar de situatie is vaak dat onze hersenen zich vasthouden aan het idee dat we wanneer dan ook flink iets verkeerd gedaan hebben. Onze hersenen denken vaak dat de wereld een enge, onveilige plek is en wil ons graag beschermen voor angst. Alleen gebeurt dit op een verouderde manier, door ons in dualisme te laten denken. Zo probeert ons brein onszelf te beschermen voor angst. Alleen door in angst te denken worden we niet beschermd voor angst, zo verkeren we in angst. De verantwoordelijkheid om dit lijden te stoppen ligt dan ook altijd bij onszelf, en alles wat er buiten ligt is een illusie.

‘Mensen en situaties die mij pijn hebben gedaan, zie ik als leermeesters die mij vergeving hebben geleerd.’

✑ Wanneer we doorvoelen rusten we in onze ware natuur, en zijn we automatisch al in een staat van liefde. Die staat waarin in essentie iedereen en alles dus allang vergeven is. De enige manier om fundamenteel los te laten is door te rusten in ons ware zelf, en te zien dat er nooit een scheiding in onszelf en andere mensen is geweest. We zijn allemaal gelijk. We bestaan allemaal uit liefde, en we kunnen ieder moment beslissen om in die liefde te stappen. Wat er ook gebeurt, of zal gebeuren.

Ego

We mogen alles loslaten dat zegt dat we niet uit liefde bestaan, en dat wij het niet waard zijn om los te laten, of niet vrijheid en vreugde mogen leven. Alleen het ego begrijpt dat niet, en houdt zich vast aan schuld/schaamte.

Moeten we dan alles maar toestaan en vergeven? En waarom bestaan angstgevoelens dan? En het ego? Is dat allemaal een illusie en is het allemaal niet waar? Terechte vragen die je stelt. Angstgevoelens en het pijnlichaam (het ego) bestaan zeker niet voor niks. Het ego heeft zeker een functie, maar je bent het niet. En je bent het ook nooit geweest.

Veel mensen kunnen hun ego niet meer relativeren, en raken uit balans in het afwegen van eigen belang en andermans belang. Zij identificeren zich met het ego, terwijl onze kern kwetsbaar, ongrijpbaar en in feite ‘niets’ is. Ons ego probeert dat te verhullen, en is diegene die ons al die verhalen aansmeert. We zijn dit we zijn dat, die doet zus en ik deed dit fout of goed, et cetera. We gaan dat geloven en geven het ego identiteit, die ver weg staat van wie we werkelijk zijn. Terwijl het ego hier nooit voor bedoeld is.

Het ego is er om te zien wat we als mens wel en niet willen (genieten/pijn), grenzen te stellen, en om te zien wat er nog niet in onszelf en collectief geheeld is. Dus alles toestaan? Nee. Alles vergeven: ja eigenlijk wel. Jezelf en anderen, en vice versa.

Een identiteit is net dat stukje meer dan de onderdelen die bij ons horen: een lichaam, karaktereigenschappen en een geest. Eckhart Tolle vergelijkt identiteit met een theater: je bent tegelijkertijd het toneel, een acteur, een regisseur, een toeschouwer en een recensent. Je hebt het tegelijk allemaal en alles afzonderlijk niet. En dan nog ben je het niet, het hoort bij jou. Net als het ego.

Het ego lijkt evil, maar dat is het dus niet. Het wil ons beschermen. De kunst is dus om ons niet te identificeren met het ego. Wanneer we dit als mens niet (h)erkennen, zullen we blijven reageren vanuit die pijn (door in angst of grootheidswaan te verkeren), en ook die pijn blijven dragen.

☽ Als je wil loslaten geef je over aan totale kwetsbaarheid, relativeer je het ego en begrijp je dat we allemaal hetzelfde zijn en bestaan uit liefde die in een constante staat van vergeving. Laat de verhalen die je gaandeweg gemaakt hebt los. Maak liefdevol grenzen en het beste reageer je ook zo als iemand voor jou grenzen maakt.

image

Leerlessen

Mensen en situaties die mij pijn gedaan hebben, zie ik nu als leermeesters die mij vergeving hebben geleerd. Zonder deze situaties in mijn leven had ik wellicht geen innerlijk werk gedaan. Dan had ik nooit op zo’n diep level los kunnen laten, en nooit toegestaan om echte liefde en overvloed weer in mij binnen te laten komen/stromen.

Ik vind het fijn om te weten dat ik in het verleden heb gereageerd met de kennis wat ik op dat moment had, en anderen idem dito. Ik vind het fijn te weten dat alles uit leerlessen bestaat, en dat ik nu ben omdat ik was wie ik was. En om te weten dat iets ons blijft bespelen tot we er van geleerd hebben, dus karma treats us all ;). Met die gedachten begon mijn proces van vergeven (daarna komt het voelen).

♡ Karma is er niet om ons in een symbolische gevangenis te stoppen, maar om ons (soms pijnlijk) te leren tot we onze les hebben geleerd. Vaak met soortgelijke situaties, waar we soms aan de andere kant van het verhaal komen te staan, totdat we ervan leren of getest worden dat we geleerd hebben. Tot we de ander en onszelf vergeven, en een ander pad kiezen om nooit ‘dezelfde fout’ te maken. En geloof me ik heb mijzelf ook veel te veel gestraft, en de enige die dat kon stoppen en zeggen tot hier en niet verder was ik. Ik vond onbewust dat ik sommige nare situaties verdiende (hier had ik totaal geen weet van, dus innerlijk werk is hartstikke noodzakelijk om een rollercoasterleven vaarwel te zeggen). Daarom liet ik ze kabbelen, niet wetende dat ik mijn lessen allang geleerd had en ik voor mijzelf en een nieuw pad mocht kiezen.

Hoe

Echte vrijheid en geluk zul je alleen maar ervaren door bagage te verwerken en zodoende los te laten. En loslaten kan alleen door jezelf en situaties te vergeven. Vergeven betekent de situatie accepteren, de pijn (het ego) aan te kijken en erdoorheen gaan. Alleen zo wordt het helingsproces in werking gezet, en kun je de pijn verteren en zal je niet meer lijden. Dan voel je je niet alleen lichter en vrij, dan zal je ook minder worden geraakt en op situaties en mensen reageren zoals je op dat moment wíl reageren, in plaats van dat het verleden achter het stuur zit. Je kan dan emoties onderscheiden van ratio, je emoties herkennen en ze ook direct verwerken.

De enige manier om te vergeven is om de verhalen los te maken die je gaandeweg gemaakt. Dit gaat nooit vanuit het hoofd. In je hoofd kun je namelijk allang hebben gedacht dat je Piet of jezelf hebt losgelaten, maar het is dan nog niet uit jouw systeem en onderbewustzijn. Het is vooral een innerlijke ervaring die je kunt bereiken door jouw innerlijk werk te doen.

Innerlijk werk gaat er in het algemeen om dat je liefde binnen laat, naar boven laat komen wat er naar boven mag komen en er leert naar te kijken zonder je te identificeren met deze gevoelens en gedachten. Dit kan lelijk worden, en geloof me als je echt toestaat alles naar boven te laten komen: dan wordt dit ook lelijk (dit proces zal je vast herkennen, omdat je natuurlijk allang een situatie of persoon hebt vergeven). De kunst is er om er bij te blijven, net zo lang tot het langzaam minder groot wordt.

☼ Kijk ook naar je gedachten en besef dat jij diegene bent die ze observeert. Probeer je gedachten met een andere stem te verwoorden. Neem ze niet persoonlijk en snap dat jij ze niet bent. Bekijk je gedachten, zonder je ermee te identificeren. Zo creëer je afstand tussen je bewustzijn en je ego. Wanneer je dit steeds vaker doet, zal je merken dat je in deze ruimte van bewustzijn kan rusten en begrijpen dat dit je natuurlijke staat van zijn is. Wie je werkelijk bent dus! Zie je hoe lichter het voelt als je deze ruimte inneemt? En als je jezelf en de ander niet beschuldigt? En zo geef je anderen ook mee dat ze zichzelf niet hoeven te beschuldigen of jou.

Tot slot

Spiritueel werken is prachtig om bewustzijn, empathie en commissie te creëren voor onze en andermans processen. Het is een prachtig pad waarop we daadwerkelijk onze verantwoordelijk (leren) nemen voor ons eigen geluk. Ondanks dat deze processen van ontwaking vaak ontzettend pijnlijk, donker, lelijk, hard en intens zijn, blijkt erdoorheen keer op keer de enige weg naar bevrijding.

Weet dat iedereen zijn best doet. Zelfs al is dat niet zichtbaar, iedereen doet op dit moment hetgeen waarvan hij/zij denkt dat het goed is, ook mensen die niet ‘het juiste’ doen. Vergeef ze. Mensen die nog in dualisme geloven, denken dat er een onderscheid is tussen ons allemaal. Zij staan dus ver weg van wie we in wezen zijn, en wat zij jou aandoen is altijd van een staat waar zij in zitten. Een staat van lagere trilling, om hun wond te beschermen (vanuit deze staat heb jij ongetwijfeld ook vaak genoeg gereageerd, dus probeer het altijd vanuit de ander en jezelf te bekijken). Zij reageren op jou hoe ze ook op zichzelf reageren. Als je hier doorheen kan kijken is het makkelijk om te leren vergeven.

☽ Mijzelf en anderen vergeven bleek de enige sleutel tot wedergeboorte en vrijheid. Gun jezelf dat ook alsjeblieft, want het is een fundamenteel recht om iedere keer opnieuw te beginnen, en écht gelukkig te Zijn.

PS: doorvoelen, schoonspoelen en helen kan op allerlei manieren. Onder ander geleide visualisatie, mantra’s (I’m sorry, please forgive me, I thank you and I love you), kaartleggingen, yoga, plantmedicijnen helpen mij hier enorm bij en ik hoop jou ook!!

Liefs S

 

Suze

Ik ben Suze, geboren om 08.08 op 31.08.1989, te Breda.
Ik ben een HSP'er, een nieuwetijdsmens, een lichtwerker, een Brabander, een zacht meisje met pit, beeldend en praktisch tegelijk, iemand met een sterke boodschap, maar bovendien: een mens met allerlei perfecties en imperfecties: net als jij.

Ik verwonder mij voor hetgeen wat we niet altijd letterlijk kunnen waarnemen. Ik analyseer er wat op los, en schrijf om de boel te structureren en anderen te inspireren.
Altijd op zoek naar eenheid en verbinding, met authenticiteit en aanwezigheid in het hier en nu. Zodat ik niet ga zweven, maar geworteld blijf. Met de hoofd in de wolken, en de voeten in de aarde.

Hier laat ik al mijn kaarten zien, verenig ik alle elementen van het leven en nodig ik jou uit om hetzelfde te doen.

Spread the light

💙

You may also like...

Leave a Reply

You have to agree to the comment policy.